Filosofische Praktijk Rotterdam
Welkom
Uw motto?
Mogelijkheden
Uw filosofisch consulent
Contact
Tijden & tarieven
Erasmus Institute for Philosophical Practice
Philosophical city walk through Rotterdam
Filosofische stadswandeling
Blog
September, 2007
October, 2007
January, 2008
February, 2008
April, 2008
June, 2008
July, 2008
August, 2008
October, 2008
December, 2008
January, 2009
March, 2009
July, 2009
October, 2009
November, 2009
January, 2010
March, 2010
April, 2010
May, 2010
June, 2010
July, 2010
August, 2010
Voor consultatie & advies
Blog
RSS
Meisjes in de trein
3/8/2009 11:01:35 AM
Gisteren ving ik in de trein een gesprek op. Twee meisjes, studentes vermoed ik, spraken over een opdracht die zij hadden gekregen. Als jong lid van een studentenvereniging gebeurd dat soms. Zij waren naar een verzorgingshuis gestuurd en hadden er bloemen aan de bewoners uit moeten delen. De meisjes spraken over de zin van deze opdracht. Zij hadden die niet goed begrepen en twijfelden over de zin ervan. Een der goede werken? Maar wat was dan het nut ervan? Soms vang je een gesprek op en stoort het. Je probeert het uit je innerlijke ruimte te bannen. Maar dit gesprek vond ik interessant. Het deed mij namelijk denken aan de Diamant Sutra, een verhaal uit de Zen traditie. Het gaat zo. Eens was er een menigte verzameld om de Buddha te horen spreken over de leer. De menigte was groot en daarom verzamelde men zich bij de berg Grdrakutra. De opwinding was ook groot. De meester zou zo spreken. De hang naar wijsheid zou worden vervuld.  Aanwijzingen voor het goede leven zouden worden verkregen. Siddharta verscheen. Hij zweeg en toonde de menigte een bloem. De menigte sidderte. Iedereen was stil, sprakeloos en verbaasd. Alleen meester Kashyapa glimlachte. Hij had het gebaar begrepen. Soms zijn er dingen die niet gezegd, maar slechts getoond kunnen worden. De bloem, ongetwijfeld een lotus bloem, symboliseerde de essentie van een leer. Alles wordt geboren, groeit, bloeit, verwelkt en sterft. We zijn onderworpen aan deze wet van de verandering. Tegelijkertijd is dit een immer aanwezig proces en in die zin onveranderlijk. De ware geest ziet dit en glimlacht. Niets anders dan een bloem kan zo expressief de zuiverheid, onschuld en alomvattendheid van het zijn weergeven. Een bloem bezit een aangeboren vitaliteit. Een bloem richt zich op de zon, groeit en bloeit in schoonheid. Een bloem dient, functioneel, de bijen met stuifmeel, en de mens met zijn schoonheid door er simpelweg te zijn. En als de tijd gekomen is laat de bloem zijn blaadjes vallen, verwelkt, verschrompelt en verdwijnt. Er is geen strijd, geen verzet. De bloem is. Wanneer het bewustzijn van deze wetmatigheid des levens een glimlach met zich meebrengt, is het leven begrepen. Een bloem kan dus veel zeggen. Daarom is ook het uitdelen van bloemen een belangrijk symbool. Zouden de mensen in de verzorgingshuizen hebben geglimlacht?
Boeddha houdt een bloem omhoog
3/8/2009 10:59:36 AM

“Eens toen de door de Wereld Geëerde op de aasgier piek van de Grdkrakutaberg zat, hield hij voor de verzamelde monniken een bloem omhoog. Allen zwegen. Alleen de eerwaarde Kashyapa begon te glimlachen. De door de Wereld Geëerde zei: “Hier heb ik het al-doordringende oog van de ware dharma, het geheime hart van het onvergelijkbare nirwana, het ware aangezicht van de vormeloze vorm. Dit is niet van letters afhankelijk en wordt buiten de geschriften doorgegeven. Ik geef dit nu aan Mahakashyapa door.”

 

De poortloze barriëre, voorbeeld 6.

2 items total

WelkomUw motto?MogelijkhedenUw filosofisch consulentContactTijden & tarievenErasmus Institute for Philosophical PracticePhilosophical city walk through RotterdamFilosofische stadswandelingBlog