|
Gisteren ving ik in de trein een gesprek op. Twee meisjes, studentes vermoed ik, spraken over een opdracht die zij hadden gekregen. Als jong lid van een studentenvereniging gebeurd dat soms. Zij waren naar een verzorgingshuis gestuurd en hadden er bloemen aan de bewoners uit moeten delen. De meisjes spraken over de zin van deze opdracht. Zij hadden die niet goed begrepen en twijfelden over de zin ervan. Een der goede werken? Maar wat was dan het nut ervan? Soms vang je een gesprek op en stoort het. Je probeert het uit je innerlijke ruimte te bannen. Maar dit gesprek vond ik interessant. Het deed mij namelijk denken aan de Diamant Sutra, een verhaal uit de Zen traditie. Het gaat zo. Eens was er een menigte verzameld om de Buddha te horen spreken over de leer. De menigte was groot en daarom verzamelde men zich bij de berg Grdrakutra. De opwinding was ook groot. De meester zou zo spreken. De hang naar wijsheid zou worden vervuld. Aanwijzingen voor het goede leven zouden worden verkregen. Siddharta verscheen. Hij zweeg en toonde de menigte een bloem. De menigte sidderte. Iedereen was stil, sprakeloos en verbaasd. Alleen meester Kashyapa glimlachte. Hij had het gebaar begrepen. Soms zijn er dingen die niet gezegd, maar slechts getoond kunnen worden. De bloem, ongetwijfeld een lotus bloem, symboliseerde de essentie van een leer. Alles wordt geboren, groeit, bloeit, verwelkt en sterft. We zijn onderworpen aan deze wet van de verandering. Tegelijkertijd is dit een immer aanwezig proces en in die zin onveranderlijk. De ware geest ziet dit en glimlacht. Niets anders dan een bloem kan zo expressief de zuiverheid, onschuld en alomvattendheid van het zijn weergeven. Een bloem bezit een aangeboren vitaliteit. Een bloem richt zich op de zon, groeit en bloeit in schoonheid. Een bloem dient, functioneel, de bijen met stuifmeel, en de mens met zijn schoonheid door er simpelweg te zijn. En als de tijd gekomen is laat de bloem zijn blaadjes vallen, verwelkt, verschrompelt en verdwijnt. Er is geen strijd, geen verzet. De bloem is. Wanneer het bewustzijn van deze wetmatigheid des levens een glimlach met zich meebrengt, is het leven begrepen. Een bloem kan dus veel zeggen. Daarom is ook het uitdelen van bloemen een belangrijk symbool. Zouden de mensen in de verzorgingshuizen hebben geglimlacht? |
|
|
<< Back |
Add New Comment |
